Iov 4

-
4:1
υπολαβών δε
Și răspunzând,
*
Ελιφάζ
Elifaz
ο
din
*
Θαιμανίτης
Teman
λέγει
a spus,
-
4:2
ει
Dacă
ληψόμεθα
vom îndrăzni
λαλήσαι
să vorbim
προς
către
σε
tine,
κοπιάσεις
vei osteni?
ισχύν δε
Dar tăria
ρημάτων
spuselor
σου
tale
τις
cine
υποίσει
o va îndura?
-
4:3
ει γαρ
Căci dacă
συ
tu
ενουθέτησας
ai îndemnat
πολλούς
pe mulți,
και
și
χείρας
mâinile
ασθενούς
slabe
παρεκάλεσας
le-ai mângâiat,
-
4:4
ασθενούντάς τε
și pe cei ce slăbeau
εξανέστησας
i-ai ridicat
ρήμασι
prin discursuri,
γόνασί τε
și genunchii
αδυνατούσι
neputincioși
θάρσος
cu curaj
περιέθηκας
i-ai îmbrăcat,
-
4:5
νυν
Acum
δε
însă
ήκει
vine
επί
peste
σε
tine
πόνος
mizeria,
και
și
ήψατό σου
te-a atins ...
συ
Te
εσπούδασας
pripești!
-
4:6
πότερον
Una din două,
ουχ
nu?
ο
Ori
φόβος
evlavia
σου
ta
εστίν
este
εν
în
αφροσύνη
zadar,
και
și
ελπίς
nădejdea
σου
ta;
και
sau de nu,
η
e
κακία
răul
της
οδού
căii
σου
tale!
-
4:7
μνήσθητι
Îți amintești
ουν
deci
τις
de cineva care
ων
fiind
καθαρός
curat
απώλετο
a fost dat pieirii?
η
Sau
πότε
când,
αληθινοί
cei sinceri
ολόρριζοι
cu tot cu rădăcină
απώλοντο
au fost dați pieirii?
-
4:8
καθ΄
După
ον τρόπον
felul în care
είδον
am văzut eu,
τους
cei ce
αροτριώντας
ară
τα
în
άτοπα
locuri necuvenite,
οι δε
și cei ce
σπείροντες
seamănă în
αυτά
ele,
οδύνας
întristări
θεριούσιν εαυτοίς
își seceră.
-
4:9
από
Printr-
προστάγματος
o poruncă
κυρίου
a Domnului
απολούνται
vor pieri,
από δε
și prin
πνεύματος
suflarea
οργής
urgiei
αυτού
Lui
αφανισθήσονται
vor dispărea.
-
4:10
σθένος
Vlaga
λέοντος
leului,
φωνή δε
și glasul
λεαίνης
leoaicei,
γαυρίαμα δε
și aroganța
δρακόντων
dragonilor,
εσβέσθη
vor fi stinse.
-
4:11
μυρμηκολέων
Leul-furnicilor ro
ώλετο
piere
παρά
fiindcă
το
μη
nu
έχειν
are
θήραν
pradă;
σκύμνοι δε
și progeniturile
λεόντων
leilor
έλιπον
se părăsesc
αλλήλους
unele pe altele.
-
4:12
προς
Către
εμέ
mine
δε
însă,
ελαλήθη
a fost rostit
λαθραίως
în mod discret
εν
pe
κλοπή
furiș.
πότερον
Sau
ου
nu
δέξεται
va primi
μου
a mea
το ους
ureche lucrurile
εξαίσια
extraordinare
παρ΄
de la
αυτού
El?
-
4:13
εν
În
εκπλήξει
stupefacția
απ΄
din
οράματός
viziunea
μου
mea
νυκτερινού
nocturnă,
επιπίπτων
când cade
φόβος
frică
επ΄
peste
ανθρώπους
oameni?
-
4:14
φρίκη δε
Și un sfânt frison
μοι
m-
συνήντησε
a prins,
και
și
τρόμος
cutremur,
και
și
μεγάλως
zguduitor
μου
mi
τα
οστά συνέσεισε
s-au clătinat împreună oasele.
-
4:15
και
Și
πνεύμα
un duh
επί
peste
πρόσωπόν
fața
μου
mea
επήλθεν
a venit,
έφριξαν δε
și s-a zbârlit
μου τρίχες
părul meu
και
și
σάρκες
carnea mea.
-
4:16
ανέστην
M-am trezit,
και
și
ουκ
nu
επέγνων
am deslușit;
είδον
am văzut
και
și
ουκ
nu
ην
era
μορφή
vreo formă
προ
înaintea
οφθαλμών
ochilor
μου
mei,
αλλ΄ η
doar
αύραν rog
o adiere;
και
și
φωνήν
un glas
ήκουον
am auzit, spunând,
-
4:17
τι γαρ
Căci ce?
μη
Oare
καθαρός
curat
έσται
va fi
βροτός
un muritor
εναντίον
înaintea
του
κυρίου
Domnului?
η
Sau
από
din
των
έργων
lucrările
αυτού
lui va fi
άμεμπτος
ireproșabil
ανήρ
un bărbat?
-
4:18
ει
Dacă
κατά
nici în
παίδων
slujitorii
αυτού
Lui
ου
nu
πιστεύει
Se-ncrede,
κατά δε
și până și în
αγγέλων
îngerii
αυτού
Lui
σκολιόν τι
ceva strâmb
επενόησε
percepe,
-
4:19
τους δε
iar pe cei ce
κατοικούντας
locuiesc în
οικίας
case
πηλίνας
de lut --
εξ
din
ων
care
και
și
αυτοί
noi,
εκ
din
του
αυτού
același
πηλού
lut
εσμέν
suntem făcuți --
έπαισεν αυτούς
îi lovește
σητός τρόπον
ca pe molie,
-
4:20
και
și
από
de
πρωϊθεν
dimineața
έως
până
εσπέρας
seara
ουκ έτι
nu mai
εισί
sunt;
παρά
prin
το
μη δύνασθαι
neputința
αυτούς
lor
εαυτοίς βοηθήσαι
de a se ajuta pe ei înșiși,
απώλοντο
pier.
-
4:21
συνεξήρε
De tot ai tulburat
το
υπόλειμμα
rămășița
αυτών
ființei lor
εν
în
αυτοίς
ei,
απώλοντο
au pierit
παρά
prin
το
μη έχειν
lipsa
αυτούς
lor
σοφίαν
de înțelepciune.